Met de ‘Neergang van westerse Mogendheden’ blijkt de Exodus uit het paradijs een Europese constructie en dus een ‘zelfgecreëerd lot’ te zijn.<\/p>\n
De meeste niet-Europese culturen, oorspronkelijke volken in het bijzonder, hebben het paradijs nooit verlaten. (Zie )<\/p>\n
Onze eschatologie van het verloren paradijs is zelf gecreëerd!<\/p>\n
Cross-cultureel vergeleken kan onze mythologie als een luchtspiegeling worden bestempeld.<\/p>\n
Onze, antropologische, fascinatie voor exotische culturen kan gezien worden als een uiting van Europa’s verlangen naar wat het ergens onderweg verloren heeft als beschaving.<\/p>\n
Een van onze antropologische grootvaders, Marshall Sahlins, schreef na zijn emeritaat een essay over Europese zelfreflectie: The Western Illusion of Human Nature sublimation of fear of anarchy 2007<\/a><\/p>\n Twee van onze antropologische, nog levende, overgrootmoeders, Unni Wikan en Edith Turner, maakten ons onlangs deelgenoot van hun, levenslange, reflecties via het kijken door de ogen van ‘anderen’ naar onszelf.<\/p>\n 2012 Unni Wikan’s ‘Resonance: Beyond the Words’<\/a> (2013)<\/p>\n 2012 Edith Turner: ‘Communitas: The Antropoloog of Joy’<\/a> (2012)<\/p>\n