Westerse opvattingen rond gezond worden en blijven als gezin, familie, als gemeenschappen over meer generaties, zijn zeldzaam.<\/p>\n
Onze westerse gezondheidszorgsystemen zijn zo ver geïndividualiseerd dat hun levensvatbaarheid en financierbaarheid bedreigd worden.<\/p>\n
Precies op deze transgenerationele, collectieve, gezondheid zijn inheemse gemeenschappen (Eerste Naties<\/a>) gericht. Daar kunnen wij van leren.<\/p>\n Met een dergelijke paradigmaverschuiving naar ‘systemische gezondheid’ kunnen we weer aansluiten op de krachtbronnen van onze families\/gemeenschappen om gezond te worden en te blijven. (The Ancestral Syndrome 1999<\/a>)<\/p>\n Dit gebeurt met de wereldwijde gezondheidsopvattingen gesuggereerd door inheemse gemeenschappen b.v. in Australië en Canada (Kirmayer et. al. Mental Health of Aboriginal Peoples<\/a>; Wendt & Gone Rethinking Cultural Compentence<\/a> 2012; Angell et. al. Indigenous Health Interventions<\/a> 2014).<\/p>\n Ook in de VS en het VK zijn veelbelovende experimenten met Communities That Care<\/a> and Community Care<\/a>, die dichter bij de inheemse gemeenschapsgezondheid opvattingen komen.<\/p>\n Voor een Arts & Crafts uitdrukking van integrale gezondheid zie mijn: Schele havik TERUGKERENDE VERLOREN KRACHTEN 1996<\/a><\/p>\n Voor een meer academische conceptualisering van gezond worden en blijven zie: 2001 Bekkum Gezondheid als Balanceren van Geest Lichaam en Ziel<\/a><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Westerse opvattingen rond gezond worden en blijven als gezin, familie, als gemeenschappen over meer generaties, zijn zeldzaam. Onze westerse gezondheidszorgsystemen zijn zo ver geïndividualiseerd dat hun levensvatbaarheid en financierbaarheid bedreigd worden. Precies op deze transgenerationele, collectieve, gezondheid zijn inheemse gemeenschappen …<\/p>\n